نمایشگاه نقاشی: «بعد از آن همه حسرت» ، مریم حیدرزاده

نمایشگاه نقاشی: «بعد از آن همه حسرت» ، مریم حیدرزاده

«سعی کردم احساسی که در ترانه‌ها و شعرهایم وجود دارد را در نقاشی‌هایم نیز پیاده کنم؛ چرا که در همه جای دنیا، شعر و نقاشی با هم ارتباط نزدیک دارند، چون بعضی از حرف‌ها را می‌توان به تصویر کشید و ترانه‌ها را نیز می‌توان نقاشی کرد.»

چهارشنبه 30 بهمن 1398 ساعت 16:2

پنجمین نمایشگاه نقاشی مریم حیدرزاده ـ ترانه‌سرا ـ با عنوان «بعد از آن همه حسرت» در گالری مژده تهران در حال برگزاری است.

در نمایشگاه آبرنگ مخاطب با نگاه به آثار می‌تواند موج احساسات را از طریق ترکیب‌بندی رنگ‌ها و خطوط نقاشی‌ها که با موضوع پاییز کشیده شده، ببیند؛ احساسی که در ترانه‌های او نیز مستتر است. گویی نقاش تلاش کرده باشد، تصویر ذهنی خود را در آثارش پیاده کند. در بیشتر نقاشی‌ها از رنگ‌های گرم که بیانگر رنگ‌بندی فصل پاییز است، استفاده شده است.

ولی نکته‌ای که باعث توجه بیشتر مخاطب به آثار می‌شود، نابینا بودن این هنرمند است ؛ و اینکه با این وجود به خوبی توانسته پاییز را از دیدگاه و نقطه نظر احساسات خود به تصویر بکشد.

خبرنگار ایسنا برای آشنایی و درک بیشتر آثار با مریم حیدرزاده گفت‌وگو کرده است.

او در ابتدا درباره‌ی سبک کاری خود این‌گونه گفت که گاهی سبک ناتورالیسم و گاهی هم سبک اکسپرسیونیسم کار می‌کند و اینکه به طور کلی آثارش حول محور طبیعت‌گرایی هستند.

او با تأکید بر اینکه علاقه او برای کار در سبک طبیعت‌گرایی چه با آبرنگ چه با اکریلیک، پاییز است، گفت: سعی کردم احساسی که در ترانه‌ها و شعرهایم وجود دارد را در نقاشی‌هایم نیز پیاده کنم؛ چراکه در همه جای دنیا، شعر و نقاشی با هم ارتباط نزدیک دارند، چون بعضی از حرف‌ها را می‌توان به تصویر کشید و ترانه‌ها را نیز می‌توان نقاشی کرد.

او در ادامه از سهراب سپهری شاعر و نقاش برای نمونه‌ای از این حرف خود یاد کرد. 

حیدرزاده اظهار کرد که گمان می‌کند توانسته باشد احساس خود را در قالب تلفیقی از ترانه و نقاشی به نمایش بگذارد؛ چرا که برای هر کدام از نقاشی‌های خود به جای عنوان، یک بیت شعر نوشته است.

این ترانه‌سرا ادامه داد: در آثارم احساس لحظه‌ای که شروع به نقاشی کرده‌ام را به تصویر کشیدم. زیرا تا زمانی که قلمو به دست نگرفته‌ام نمی‌دانم چه می‌خواهم بکشم. همانند ترانه‌ای که تا قلم به دست نگرفته‌ای نمی‌دانی چه می‌خواهی بنویسی.

او در پاسخ به بیان نظر خود درباره‌ی مرز کاری هنرمندان، گفت: تا زمانی که کار آنها کپی نباشد و تنها صرف اسم نباشد، مشکلی ندارد و تنها به خاطر اسم آن فرد به آثارش بها ندهیم. ولی اگر واقعا کار خوبی را ارائه می‌دهند، می‌توانند در هر زمینه‌ای که دوست دارند فعالیت کنند. 

او در پایان گفت که احتمالا سال دیگر در فصل پاییز نمایشگاه دیگری برگزار کند.

خبرنگار ایسنا همچنین در ادامه نظر تعدادی از افراد حاضر در نمایشگاه را درباره آثار حیدرزاده پرسیده است:

بتسابه مهدوی ـ نویسنده و نقاش ـ بیان کرد: اگر این آثار کار یک فرد عادی و عام بود می‌گفتم که آثار او مقدماتی و مبتدی به همراه ناپختگی زیاد است. ولی این هنرمند استثنا است و با در نظر گرفتن این موضوع کارهای او قابل تقدیر و بی‌نظیر هستند. حیدرزاده با این دیدگاه و توانمندی خود توانسته در این کار موفق شود؛ چراکه تمام احساسات خود را همانند اشعارش در نقاشی‌هایش نیز پیاده کرده است. تمامی آثار به نوبه خود خوب و بیانگر یک حس هنرمند هستند.

همچنین بابک جواهرپور ـ هنرمند ـ با بیان اینکه با توجه به مشکل نابینایی حیدرزاده، خیلی از هنرمندان دوست د