موزۀ هنر شهرِ دنور

موزۀ هنر شهرِ دنور

نهاد اداره کنندۀ مجموعۀ "موزه هنر شهر دنور آمریکا" ، در سال ۲۰۰۴ بر آن شد تا با گسترش مجموعۀ خود و افزودن به فضای ساختمان های قدیمی که طراحی آن به عهدۀ یک معمار ایتالیایی با نام جیو پونتی به سال ۱۹۷۱ بود ، دریچه ای نوین را بر جهانِ هنر بگشاید. در این راستا مدیریت و نهادهای اداره کننده موزه به همراه مهندسان ، طرحی از سازه ای جدید و متفاوت و مدرن در مقابل ساختمان های پیشین موزه را به تصویب رساندند و از آن پس سالیانی متمادی است که سازۀ فوق به عنوان نماد شهر دنور شناخته می شود .

شنبه 9 آذر 1398 ساعت 13:3
مهندس فرزاد مهدوی
نام : Denver Art Museum

موقعیت : Denver , Colorado , United States Of America

مساحت : ۱۳۵۶۴ متر مربع

مصالح : ۲۷۰۰ تن آهن ، ۱۳۲۵۷ مترمربع سیمان،۵۶۵۸ مترمکعب بتن ، ۳۱۰۰ عدد تیرآهن ، ۹۰۰۰ عدد پنل های تیتانیومی و گرانیتی

جوایز : سازه های فلزی آمریکا ( American Institute of Steel Construction—AISC’s ۲۰۰۷) 

مقدمه : 


دانیل لیبسکیند [۲] طراح و مهندسِ معمارِ آمریکایی - لهستانی این سازۀ جدید می باشد و این بنا نخستین اثر اجرا شدۀ وی در ایالات متحدۀ آمریکا است . وی با همکاری دو شرکت دیگر [۳] که مسئول اجرای دو پروژۀ بزرگ پپسی سنتر [۴] و سالن کنسرت والت دیزنی ، بودند این طرح را به سرانجام رساندند . این ساختمان جدید که همیلتون[۵] نام دارد ، به عنوان ورودی اصلی مجموعه و راهِ دسترسی به سایر بخش ها از جمله ساختمانهای قدیمی بوده و میزبان مجموعۀ آثار هنری معاصر و مدرن ازسراسر جهان بخصوص آمریکا ، آفریقا و اقیانوسیه می باشد . از نظر موقعیت شهری ، موزه واقع در ضلع جنوبی ساختمان های دوقلوی اصلی موزه و در مجاورت کتابخانه عمومی ( طراحی شده توسط مایکل گرِیوز[۶]) دنور و به عنوان هستۀ مرکزی فرهنگی شهر شناخته می شود که موجب رونق و نوگرایی منطقه و شهر دنور گشته است . 

این بنا ، در زمره طرح های ساختارشکنانه [۷] و ترکیبی از ۲۰ صفحۀ موربِ پوشیده از پنل های تیتانیومی است که هیچ کدام نه موازی و نه عمود بر یکدیگر می باشند . 
فضای داخلی موزه نیز مجموعه ای از مستطیل هایی تو در تو و به هم پیوسته و حاصل طراحی های بی پروا مآبانۀ هندسی [۸] ، با پارادوکسی یکدست و نامنظم است .استفاده از مصالحی چون شیشه و تیتانیوم که ترکیب آن ها منعکس کننده تصاویر زیبای قله ها و رشته کوه های اطراف می باشد ، بر زیبایی هرچه تمام تر این ساختمان نیز افزوده است . 
هدف از این نوع طراحی ، اجتناب از تکرار طرح های موجود در بنای اولیه و ارتباط با فضای پیرامون به واسطه درونمایۀ سازه می باشد که " هنر " و " معماری " را به عنوان قهرمان های اصلی خود معرفی می کند. پروژه همیلتون به عنوان ساختمانی واحد ، با بهره گیری از موقعیت خود درترکیبی از فضاهای عمومی ، تندیس ها و توسعه شهری که منجر به ارتباط این بخش از شهر با ساختمان های مجاور میگردد ، طراحی گشته است .
لیبسکیند دلیل اصلی موفقیت خود در این شهر را ، هم راستا بودن روح تک تک عناصرشهر دنور با طرح خود می داند. وی معتقد است که توپوگرافی ، نور و روح شهر دنور ریشه ای تاریخی دارد و این شهر را گونه ای از مدرنیته می داند که هنگام ورود به این شهر ، فضا آن چنان ش